Gestopt als commercieel tekstschrijver bij OGD

Sinds de tweede week van juli ben ik gestopt met mijn functie als commercieel tekstschrijver bij OGD. Ik begon in februari met deze functie en heb bijna exclusief voor het weblog van OGD geschreven. In juni werd mij tijdens een tweede evaluatiegesprek verteld dat ik niet uit het juiste hout was gesneden om de functie goed uit te voeren. Ik ben het daar ben ik het mee eens.

Schrijfvaardigheden

Mijn gebreken zijn dat ik mijn formele schrijfstijl niet goed kon aanpassen aan de meer informele schrijfstijl die past bij de cultuur van OGD. De posts die ik schreef voor het weblog leken te veel op referenties, ik had moeite met het vinden van een interessante invalshoek voor een verhaal. Ik had ook kritiek verwacht op mijn productiviteit omdat ik daar zelf ontevreden mee was, ik vond dat ik sneller kon werken, maar daar was geen sprake van.

Als ik nog eens terugkijk op mijn eerdere post over dit werk denk ik dat een aantal van de verschillen die ik daar beschreef tussen het schrijven van persoonlijke/academische teksten en commerciële teksten uiteindelijk niet te overbruggen waren. Als ik zelf een tekst schrijf weet ik goed welk doel ik daar mee voor ogen heb. Als iemand anders mij de opdracht geeft om een tekst te schrijven is het lastig om het verhaal dat de tekst moet vertellen te ontrafelen. Het commerciële karakter vereist dat je erg efficiënt omgaat met tekst, ieder woord moet doelmatig zijn in het overbrengen van de boodschap.

Hoewel ik mijzelf nog wel als journalist kan voorstellen, is de wig tussen mijn schrijfstijl en een commerciële schrijfstijl te groot. Ondanks dat heb ik wel geleerd van mijn functie, ik kijk nu kritischer naar de teksten die ik schrijf op dit weblog en was kritischer in mijn beoordeling van hoe ik mijn masterscriptie schreef.

OGD is voor mij nog steeds een goede werkgever

Dit veranderd niets aan mijn mening over OGD, ik vind het nog steeds een goede werkgever. Na dat tweede evaluatiegesprek had ik er direct uit kunnen liggen, maar ik kon nog ongeveer een maand door blijven werken tot er een nieuwe functie voor mij was gevonden. Die heb ik inmiddels, ik kan in augustus voor een maand aan de slag op de helpdesk van de Hogeschool Utrecht.

Het is voor mij geen probleem dat dit maar een tijdelijke functie zal zijn. Ik ben toch op zoek naar meer passend werk buiten de ICT-branche nu ik mijn master achter de rug heb. Ik heb overigens zelf kunnen bepalen wanneer mijn laatste werkdag was in de tweede week van juli, dat kwam mij goed uit omdat ik op dat tijdstip al mijn energie in mijn masterscriptie wilde steken.

OGD en open source software

Wat mij opviel tijdens mijn werk is dat OGD vrij diep in het moeras van Microsoft vastzit. Het mag duidelijk zijn dat ik een grote fan van open source software ben en dat ik niet van Microsoft houd, maar ik heb professioneel gezien goed afstand kunnen nemen van mijn persoonlijke mening. Zo ben ik bijvoorbeeld de ghostwriter van deze post. Maar zie ook deze meer recente post die niet van mijn hand is. Natuurlijk wil je als ICT-dienstverlener laten zien dat je expertise op het gebied van Microsoft in huis hebt, zeker als je klanten vragen om Microsoft producten.

Maar al met al denk ik dat OGD zich te veel laat leiden door Microsoft. Aan de andere kant wordt intern Zarafa gebruikt in plaats van Exchange en is er een partnerschap met Red Hat. OGD profileert zich graag als onafhankelijke adviseur, ze beperkt zich niet tot één of enkele leveranciers. En laat open source software nu juist het middel bij uitstek zijn om leveranciersonafhankelijkheid te realiseren.

Ik denk dat OGD daarom haar dienstverlening omtrent open source software wat meer onder de aandacht mag brengen, onder andere op haar weblog. Intern zouden veel mensen bij OGD makkelijk kunnen overstappen op LibreOffice, Microsoft Word 2010 wat ik gebruikte als commercieel tekstschrijver had echt geen meerwaarde voor mijn functie. Als je het intern gebruikt bouw je er als het goed is ook expertise in op en kun je jouw klanten een extra oplossing aanbieden als zij een office suite nodig hebben. Daarnaast bespaart OGD dan zelf op licentiekosten voor MS Office.

Dat er geen markt voor is kan in ieder geval geen argument zijn, want een dienstverlener als Stone-IT is zelfs volledig gespecialiseerd in dienstverlening rondom open source software. Kortom, dit marktsegment wordt door OGD op dit moment niet optimaal bediend.

Werken als commercieel tekstschrijver bij OGD

Eind januari dit jaar schreef ik over mijn weinig succesvolle zoektocht naar werk. Zoals in de reacties te lezen was werd dit opgemerkt door OGD (door het gebruik van Google Alerts) en leidde dit tot een afspraak voor een gesprek. Ik had er eigenlijk wat eerder over moeten schrijven, want inmiddels ben ik al sinds begin februari voor twee dagen in de week werkzaam als commercieel tekstschrijver bij OGD in Delft. Ik hou mij daar voornamelijk bezig met het schrijven voor het weblog van OGD, waar veel mijn teksten grotendeels onder de naam van anderen gepubliceerd worden. Daarnaast heb ik ook wel eens teksten voor de vacatures geschreven, een kleine hoeveelheid tekst voor de website van Coconut geschreven en Engelse teksten gecorrigeerd.

Ik wist van tevoren al dat de reistijd niet mals zou zijn, voor mij anderhalf uur ’s ochtends in het meest positieve geval. Ik stap dan op de bus naar Utrecht Centraal, neem daar de intercity naar Rotterdam Centraal en neem daar weer de stoptrein naar Den Haag Centraal. Dan stap ik uit bij Delft Zuid en is het minder dan vijf minuten lopen naar het hoofdkantoor van OGD in Delft. In de ochtend gaat er nauwelijks tijd verloren met overstappen, maar op de terugweg ben ik een kwartier meer kwijt omdat ik wat langer op de bus moet wachten op Utrecht Centraal. Ik stoor mij er niet echt aan, ik kan mijn tijd in de trein en bus goed gebruiken door mijn ogen dicht te doen of de gratis kranten te lezen. En de reistijd heb ik graag over voor deze fijne baan.

Het bloggen voor OGD in plaats van op mijn persoonlijke weblog vraagt wel een andere benadering uiteraard. Voor mijn werk schrijf ik teksten voor andere OGD’ers, vaak accountmanagers, die meer weten over de onderwerpen die interessant zijn voor het weblog. Ook moet ik goed in het oog houden wat mijn publiek is en wat hen interesseert. Het blog richt zich vooral op ICT managers van organisaties die potentiële klanten kunnen zijn voor OGD. Die mensen weten wel iets van ICT af, maar hebben misschien niet de diepgaande kennis over technische details. Voor hen is het vaak belangrijker om te weten wat de praktische voordelen zijn van technologie. Als teksten of documentatie die ik krijg aangeleverd dan veel technische details bevatten probeer ik de tekst eenvoudiger te maken. Als commercieel tekstschrijver moet je jezelf inleven in je publiek en hen met je tekst vertellen wat voor hen interessant is.

Daar komt ook bij dat ik mij de communicatiestijl van OGD eigen moest maken. Die stijl is meer informeel dan gemiddeld, conform de organisatiecultuur van OGD. Ook moet ik er voor oppassen dat ik niet te ‘verkoperig’ schrijf. Wat ik niet had verwacht is dat er best veel tijd gaat zitten in het schrijven en publiceren van sommige posts. Vooral die posts die een project bij een klant beschrijven, omdat daar ook goedkeuring aan de klant voor wordt gevraagd. Mij werd verteld dat ik productief was, maar ik had verwacht dat mijn productiviteit zou resulteren in een hoger aantal posts.

Ik ben tevreden met mijn werk. Ik heb nu bijna drie maanden werkervaring en heb zodoende al veel ervaring opgedaan als commercieel tekstschrijver. Ik kan het goed vinden met mijn collega’s en mijn bazen. Hoewel ik geen ervaring heb met hoe het er bij andere ICT dienstverleners aan toe gaat, denk ik dat OGD een zeer goede werkgever is en een aangename organisatiecultuur heeft.

De zoektocht naar werk in 2011/2012

Voor de laatste maanden wist mijn werkgever OGD, welke mij detacheert op oproepbasis, geen werk voor mij te vinden. Ik kon mij moeilijk voorstellen dat mijn beschikbaarheid van minstens twee, voornamelijk drie dagen in de week in het tweede blok van mijn master (november en december 2011) het vinden van een klus voor mij verhinderde. Weliswaar heb ik in de laatste maanden een paar dagen voor een andere OGD’er ingevallen, maar dat hebben wij met elkaar buiten de accountmanagers om geregeld. Omdat de waarde van mijn aandelen grotendeels in rook is opgegaan en ik mijn bankrekening moet aanvullen was het voor mij noodzaak om op zoek te gaan naar werk op een meer vaste basis dan wat OGD kan bieden.

Aldus viel in de vorige maand mijn oog op een advertentie in het universiteitsblad Mare van de Universiteit Leiden. Het ging om een baan als vertaler van een Engelse cosmeticawebsite gebouwd op basis van WordPress (de weblogsoftware waar ook dit weblog op draait) naar het Nederlands. Omdat ik ervaring met beiden heb en thuis werken mogelijk was solliciteerde ik naar de baan en volgde een sollicitatiegesprek in Oegstgeest. Het was geen grote onderneming, de vrouw waarmee ik sprak was tevens de directeur en kwam aardig over. We spraken af dat ik bij wijze van proef een document zou vertalen om mijn vaardigheden als vertaler te demonstreren. Mijn vertaling verstuurde ik op woensdag 21 december. Diezelfde dag nog ontving ik een antwoord, er zou diezelfde week nog een vertaling van een vertaalbureau binnen komen waar ze mijn werk mee wilde vergelijken. Dat was mij niet verteld tijdens het sollicitatiegesprek, maar dat was niet erg.

De volgende week na kerst zou een reactie volgen. Deze laatste toezegging bleek net zo waardevol als een toezegging van een klantenservice dat je teruggebeld wordt op een bepaald tijdstip. Inmiddels was het januari en ging ik maar eens proberen contact op te nemen. Op 2 januari had ik een e-mail gestuurd, de mobiele telefoon leidde tot een voicemail en de persoon die het telefoonnummer van het bedrijf beantwoordde vertelde mij dat de directeur onbereikbaar was. Uiteindelijk krijg ik op 10 (!) januari een e-mail terug met de mededeling dat de keuze op een andere sollicitant was gevallen. Verrassend, omdat ik de indruk had gekregen dat er best meerdere mensen aangenomen konden worden voor het vertaalwerk. Ik stuurde een e-mail terug waarin ik op diplomatieke wijze vroeg of de reactie verlaat was omdat het vertaalbureau hun vertaling misschien te laat had geleverd. Ik vroeg ook of de kwaliteit van mijn vertaling niet toereikend was. Een antwoord op die e-mail heb ik nooit ontvangen.

Het mag niet verwonderlijk zijn dat ik mij flink genaaid voel. Ik had ook gesolliciteerd naar een baan als tekstschrijver bij Qompas. Daar zou ik modules schrijven met werkgerelateerde informatie over specifieke sectoren voor studenten en starters. Na daar naar gesolliciteerd te hebben brak ik de procedure af omdat ik verwachtte de baan als vertaler binnen te halen, maar ook omdat mij onduidelijk was wat precies van mij werd verwacht in de functie en omdat het mij ontbreekt aan specifieke kennis over werk in de diverse sectoren. Mijn eigen naïviteit lag ten grondslag aan de eerste reden, maar achteraf denk ik dat de twee andere redenen overbrugbaar waren indien ik had geweten dat ik naast de functie als vertaler zou grijpen. Die eerste reden was overigens wel enigszins gerechtvaardigd omdat de vacature voor het vertaalwerk al een aantal weken oud was toen ik reageerde; als er concurrentie was geweest van andere sollicitanten had ik verwacht dat die al eerder waren afgevallen vóór mijn sollicitatie. Er was ook een functie als onderzoeksassistent bij mijn opleiding waar ik op had gesolliciteerd, maar daar viste ik ook buiten het net vanwege de concurrentie.

Uiteindelijk besloot ik maar uit wanhoop te solliciteren naar een baan als postbode op de zaterdagochtend in mijn dorp bij Post NL. Uit wanhoop ja, want als masterstudent verwacht ik keuze te hebben uit betere bijbanen. Desalniettemin zal ik blij zijn wanneer ik werk heb, ook al is het alleen maar voor drie uur op zaterdagochtend en is mijn bruto uurloon € 8,76 vergeleken met € 10,32 bij OGD. Het sollicitatiegesprek heb ik volgende week maandag, maar laat ik eerst even vertellen over hoe de afspraak voor het sollicitatiegesprek tot stand kwam. Post NL heeft een ‘recruitment center’ met telefonisten die jou opbellen nadat je via Internet hebt gesolliciteerd met korte vragen over o.a. motivatie, of je een fiets hebt die een posttas aan kan en om een datum af te spreken voor het sollicitatiegesprek.

Het eerste telefoontje kwam vorige week, net op een moment toen ik met spoed aan het werk was (daarover later meer) en ik geen tijd had. Ze konden wel later terugbellen, maar niet met de garantie dat ze dezelfde dag nog zouden bellen, en het is niet mogelijk om zelf hen te bellen. Vervolgens had ik de rest van de dag nauwelijks iets te doen, maar werd ik niet teruggebeld. Het bellen op ongelegen momenten herhaalde zich geloof ik nog twee dagen, daarna had ik eindelijk een afspraak. Die zou deze maandag zijn, maar op dezelfde dag werd ik later opnieuw gebeld. De telefonist vertelde dat haar collega een fout had gemaakt, en vroeg of het sollicitatiegesprek een week later gehouden kon worden omdat de recruiter (is daar eigenlijk wel een Nederlands woord voor?) anders een paar uur enkel op mij moest wachten. Als de rest van de organisatie uit hetzelfde hout is gesneden als de sollicitatieprocedure dan voorspelt dat niet veel goeds, maar als postbode verwacht ik daar niet veel mee te maken te hebben. Zolang ik die baan maar krijg vind ik het best.

Maar ondertussen heeft OGD mij kunnen plaatsen voor zes werkdagen verdeeld over vorige week en deze week, en kan ik ook nog wat dagen invallen voor de eerder genoemde collega. En omdat ik ze wel eens een aantal keer uit de brand heb geholpen door in te vallen zij de accountmanager dat er waarschijnlijk voor mij nog wel meer werk te vinden is, ook in het derde blok van mijn master met een beschikbaarheid van drie werkdagen. Dat klinkt goed, maar omdat ik veel uren wil werken wil ik de functie als postbode achter de hand houden als verzekering.

Gestopt met mijn bijbaan

Voor zover ik mij kan herinneren heb ik er nooit over geschreven op mijn weblog, maar van februari 2008 tot en met augustus 2008 ben ik werkzaam geweest bij het UMC Utrecht als systeembeheerder van Unix systemen. Ik werd daar gedetacheerd door OGD.

Ik vond het erg aantrekkelijk om bij het UMC Utrecht te werken, het ligt makkelijk bereikbaar op de Uithof, dus ik kon vaak met mijn vader meerijden die ook in Utrecht werkt. Inhoudelijk viel het werk mij echter wel wat tegen, het was weinig afwisselend en kort door de bocht was het mijn taak om te zorgen dat de systemen bleven draaien, eventueel software updates te installeren om fouten of veiligheidslekken in software te dichten, en e-mails beantwoorden. Er gebeurde niet veel, maar zoals systeembeheerders zeggen, “geen nieuws is goed nieuws”. Ik heb mij niet altijd nuttig gevoeld in mijn werk, ook al heb ik redelijk wat kennis van Unix-achtige besturingssystemen. De meer gecompliceerde taken moest ik aan mijn collega’s overlaten. Waarschijnlijk is dat onvermijdelijk met een tekortschietende kennis, en ik ben blij dat ik veel heb kunnen leren van mijn collega’s. De omgang met mijn collega’s is mij zeer goed bevallen, en dat compenseert de gebrekkige inhoudelijke aantrekkingskracht van het werk goed.

Ik had niet verwacht zo lang bij het UMC te werken. Uiteindelijk werd mij vertelt dat ik zou stoppen aan het einde van augustus, en daar was ik zelf ook tevreden mee, ik raakte uitgekeken op het werk. OGD is op zoek naar een nieuwe functie voor mij, maar tot nu toe hebben zij mij nog niets aan kunnen bieden. Dat is voor mij geen probleem, want ik zo meer tijd aan mijn studie besteden. Afhankelijk van welke functie mij eventueel later wordt aangeboden, kan ik misschien nog besluiten weer een nieuwe bijbaan te nemen.