Vakantie Sardinië in juni 2018

Voor onze zomervakantie van 2018 wilden we naar een bestemming gaan met veel goede stranden. De ene reden was dat wij in de warme maand juni op vakantie gingen, de andere dat Stephanie zwanger is. Dit betekende dat veel lange wandelingen door steden of natuur geen optie waren. De bestemming moest ook relatief dichtbij zijn, zodat we niet langer dan een dag met onze auto moesten reizen. Dit maakte Sardinië een aantrekkelijke bestemming. Het reisplan was als volgt:

  • Vr 08 Auto van Den Haag (5:00) naar Toulon (18:00), veerboot van Toulon (20:00) naar Porto Torres.
  • Za 09 Aankomst in Porto Torres (8:00), Alghero, Grotta di Nettuno, Spiaggia di Porto Ferro, Sassari.
  • Zo 10 Sassari, Spiaggia di Platamona.
  • Ma 11 Asinara, Spiaggia della Pelosa, Sassari.
  • Di 12 Castelsardo, Spiaggia di Rena Bianca, Arzachena.
  • Wo 13 Tempio Pausania, Nuraghe Maiori, Arzachena.
  • Do 14 Porto Pollo (windsurfen), Arzachena.
  • Vr 15 Palau (boottocht), Arzachena.
  • Za 16 Olbia, Cala Brandinchi, San Teodoro.
  • Zo 17 Spiaggia La Cinta, Nuoro.
  • Ma 18 Serra Orrios, Grotta di Ispinigoli, Dorgali, Nuoro.
  • Di 19 Spiaggia di Sos Dorroles, Nuoro.
  • Wo 20 Cala Gonone (boottocht), Nuoro.
  • Do 21 Nuraghe Santu Antine, Monte d’Accoddi, Porto Torres, Spiaggia della Pelosa, Porto Torres.
  • Vr 22 Verboot van Porto Torres (7:15) naar Barcelona (19:00), auto to Salou.
  • Wo 27 Auto van Salou naar Den Haag.

Deze keer reisden wij met de auto omdat wij dan geen auto op Sardinië moesten huren. Onze eigen auto was ook fijner om mee te rijden omdat wij een goede tweedehands Toyota Prius hebben gekocht in januari. Zo konden we ook meer bagage meenemen omdat we niet alles met ons mee hoefden te nemen in een trein. De auto is ook veel goedkoper dan de trein, we waren € 110 kwijt aan benzine en € 65 voor tolwegen om van Den Haag naar Toulon te komen. De trein is veel sneller (7 uur en 41 minuten van Den Haag HS naar Gare de Toulon) maar zou ongeveer € 350 hebben gekost voor twee mensen. De veerboot opgaan met of zonder auto maakt ongeveer € 20 verschil. En dan heb ik het nog niet over de kosten voor een huurauto gehad.

Natuurlijk voelde het niet goed om een auto te gebruiken vanuit het duurzaamheidsperspectief, maar dit was mijn compromis met Stephanie. Maar zelfs als we wel de trein hadden gebruikt, zouden we nog steeds te maken hebben gehad met gigantische zwarte rookwolken die uit de uitlaatpijp van de veerboot kwamen. In theorie had ik de trein kunnen nemen en dan een zeilboot kunnen huren om naar Sardinië te reizen, maar de opties die ik heb gezien voor zeilboten waren peperduur.

Sardinië heeft niet zo veel aanbod op cultureel gebied als andere regio’s in Italië. Alghero en Olbia hadden twee goede archeologiemusea (het museum in Sassari miste een goede presentatie). De stadscentra van Alghero en Sassari zijn zeker een bezoek waard, vooral Sassari omdat het niet zo toeristisch is (bezoek het alleen niet op zondag zoals ons, dan zijn de meeste bezienswaardigheden dicht). Naast steden vind je veel interessante prehistorische Nuragische ruïnes verspreid over het eiland. Sommige van deze, zoals Santu Antine, kunnen vrij groot zijn. Het relatief kleinere culturele aanbod maakte ons niet uit omdat wij dit hadden verwacht en de overvloed aan mooie stranden daarvoor compenseerde.

Piazza Regina Margherita in Olbia

De stranden van Sardinië maakten alle verwachtingen waar. Ik heb geweldige stranden in Puglia en Calabrië bezocht, maar in Sardinië zijn er veel meer en is de kwaliteit consistenter. Ik heb er foto’s van geupload, maar in werkelijkheid zijn ze nog mooier. Het was heerlijk om dat heldere water te zwemmen, met zoveel schoonheid is er geen reden meer om de mooiste stranden van de tropen te bezoeken. Waar ik het meest van genoot was windsurfen bij Porto Pollo. Na een dag les en oefening heb ik de basis heb geleerd bij MB Pro Center. Het was jammer dat ik maar een dag hiervoor had ingepland. Ik de toekomst zou ik Sardinië graag nog eens bezoeken. Ik zou dan meer tijd reserveren voor snorkelen, kiteboarden en zeilen, waarvoor nu geen ruimte was. Ik zou graag met meer vrijheid door de Maddalena archipel zeilen. Deze vakantie kozen we voor een van de grote gemotoriseerde boten die uit Palau vertrekken, maar dat was voor een grote groep toeristen bedoeld en ging alleen de gebaande paden af.

Cala Brandinchi

Dan zijn er nog andere buitenactiviteiten, zoals de vele grotten. Tochten naar Tiscali en Gola Su Gorropu, Europa’s ‘Grand Canyon’, hebben wij overgeslagen vanwege de lange loopafstanden in het warme weer. Ik hoop deze in de toekomst te bezoeken. Aan de andere kant zou ik Castelsardo geschrapt hebben uit het plan. Het heeft een kasteel op een hoge heuvel, maar het interieur en het uitzicht vanaf de top waren niet zo boeiend. Ik dacht dat Tempio Pausania en Dorgali een bezoek waard waren omdat ze in het binnenland liggen, ver van alle toeristen, maar er was niet veel te zien. Je kunt goede wel goede wijn kopen bij respectievelijk Cantina Gallura en Cantina Dorgali. Nuoro is een grotere stand in het interieur met meer substantiële bezienswaardigheden.

Je kunt natuurlijk niet alles krijgen. Voor mij was de keuken van Sardinië wat teleurstellend. Het was niet slecht, maar ik vind de keukens van de andere regio’s in Zuid-Italië duidelijk superieur. De keuken is nogal carnivoor en vegetarische en veganistische opties zijn beperkt. Vraag om een gerecht met tuinbonen en er is een kans dat er ook varkensvet in zit. Ik heb geen enkel bevredigend visgerecht gegeten gedurende mijn hele vakantie. Misschien had ik gewoon pech en had ik beter moeten zoeken. Wel raad ik Agriturismo Candela bij Arzachena en Agriturismo Li Mori in San Teodoro aan voor lekker eten voor een goede prijs in een mooi decor, deze plekken waren het meest memorabel voor mij.

Aan het einde van ons verblijf in Sardinië namen we een veerboot naar Barcelona en gingen wij naar een camping in Salou waar de ouders van Stephanie verbleven. Het gezelschap was goed, maar ik houd niet van lang kamperen. Die camping was ook veel te massaal voor mijn smaak. Salou is alleen goed voor massatoerisme en heeft geen authenticiteit. Wel zou ik graag meer zien van andere delen van Spanje. Ik weet niet zeker waar wij volgend jaar heen gaan voor onze vakantie, maar ik neig naar Hossegor in zuidwest Frankrijk vanwege de goede surfmogelijkheden.

Cala Luna, looking north

Vakantie Portugal in september 2017

Sinds wij naar Den Haag zijn verhuisd zijn wij in aanraking gekomen met surfen (golfsurfen) in Scheveningen. Een enkele surfles daar had onze interesse opgewekt. Omdat de golven in Nederland vaak tekort schieten, dachten wij er over om intensiever te surfen tijdens een vakantie elders in Europa. Dit leidde tot onze vakantie in Portugal vlak na ons huwelijk op 2 september 2017. Ons reisplan staat hier onder, met de treinreis en vervoersbewijzen voor een persoon.

  • Ma 04 sep trein van Rotterdam naar Lissabon om 8:58 uur (€ 153).
  • Di 05 sep aankomst in Lissabon om 7:20 uur (€ 148).
  • Zo 10 sep bus van Lissabon naar Peniche.
  • Zo 17 sep bus van Peniche naar Lissabon.
  • Zo 17 sep trein van Lissabon naar Rotterdam om 21:34 uur (€ 148).
  • Ma 18 sep aankomst in Rotterdam om 22:02 uur (€ 158).

Als echte klimaatfanaat kostte het mij wat tijd om uit te zoeken hoe Portugal snel te bereiken is met de trein. Hoewel Frankrijk en Spanje relatief goede hogesnelheidstreinnetwerken hebben, zijn ze onderling nog niet goed verbonden. De reis over de Frans-Spaanse grens is nog niet mogelijk met een hogesnelheidstrein. Portugal is nog erger omdat zelfs de reguliere treinverbinding met Spanje slecht is.

Gelukkig biedt het Spaanse Renfe Operadora een nachttrein vanaf Irun. Deze Spaanse plaats ligt net over de grens vanaf Hendaye in zuidwest Frankrijk, wat de laatste stop is van een TGV-verbinding. Deze nachttrein rijdt helemaal naar Lissabon. Beginnend met een tram naar Den Haag Centraal in de vroege morgen, betekende dit dat wij de volgende ochtend in Lissabon konden uitstappen.

Deze nachttrein is zeker efficient, maar niet erg comfortabel. Wij kozen voor de dure tweepersoons cabine met douche en toilet, maar de badkamer zag er niet erg uitnodigend uit. We sliepen niet echt goed en het diner was ook slecht. Ik zou serieus aanraden om je eigen eten mee te nemen, misschien zelfs een legerrantsoen als je warm eten wilt. Als ik deze trein weer zou nemen (wat ik wel zou doen omdat het een snelle manier van reizen is) zou ik voor alleen een verstelbare stoel gaan. Veel goedkoper, leef maar even met het slechte comfort en gebrek aan goede slaap. In de dure cabine is het toch niet veel beter.

We hebben vijf dagen in Lissabon besteed voordat we een bus namen voor een week surfkamp in Peniche. Lissabon doet mij denken aan Amsterdam, maar niet op een goede manier. Net zoals Amsterdam is Lissabon een dierentuin geworden voor toeristen, compleet met tuk-tuks voor extra file. Allemaal dankzij de belachelijk goedkope vluchten, terwijl eerlijke toeristen zoals ik meer betalen voor een duurzame treinreis. Ondanks dat is het mooie stad, met een interessant centrum verspreid over een aantal heuvels. Niet de meest interessante stad die ik gezien heb, maar zeker goed. Aan de andere kant waren de dagtrips naar de paleizen in Sintra en Mafra waren wel memorabel.

Peniche is niet overspoeld door toeristen, maar wordt bezocht door aardig wat surfers. Ons surfcamp, Maximum Surfcamp (nu opgeheven), volgde een simpele formule: een kleine kamer, een gedeelde badkamer en een gemeenschappelijke binnenplaats waar maaltijden werden geserveerd. In de ochtend verzamelt iedereen voor de bussen naar het strand, voor de surflessen die doorgaan tot in de middag. Je krijgt ook een wetsuit (het water bij Portugal’s Atlantische kust is nogal koel) en een surfplank. En mountainbikes om de omgeving te verkennen. Dit zeven dagen lang voor een vast bedrag van € 500 per persoon.

Het eten was erg simpel maar adequaat. We hebben wel een aantal avonden in een goed restaurant in Peniche gegeten voor wat meer variatie. Het zou mooi zijn geweest als er iets meer luxe was, in de zin van een eigen badkamer. Het surfkamp was ook nogal groot, met veel mensen die onderdak hadden op hetzelfde terrein. Dat roken was toegestaan op de binnenplaats was geen goed idee. Aan de andere kant was het gezelschap van alle andere surfers leuk en waren de surfleraren goed. En natuurlijk het surfen zelf. Het heeft een soort magie, wachten op de volgende golf in de kalmte van de line up met de andere surfers.

Ik heb veel geleerd over surfen en zou het zeker nog eens een hele week willen doen. Sinds het surfkamp in Peniche doe ik het ook regelmatig in Scheveningen. Je moet geluk hebben om goede golven te krijgen. Omdat surfen relatief moeilijk te leren is denk ik dat er veel tijd nodig is je vaardigheden te verbeteren. Desondanks kan ik er erg van genieten. Ik zou zeker nog eens terug willen gaan naar Portugal voor meer.

Wat betreft de foto’s, ik kon geen motivatie vinden om er veel te maken. Wat ik wel heb geschoten beschouw ik niet als erg interessant. Ik wil afsluiten met een paar restaurantsuggesties: Laurentina in Lissabon and A Sardinha in Peniche. Het is lastig om er vegetarisch en veganistisch eten te vinden, maar ik houd van de alom verkrijgbare gedroogde gezouten kabeljauw, wat bacalhau heet in het Portugees. Interessant hoe ze het in zoveel variaties kunnen bereiden.