Foto’s

Ik heb terecht opmerkingen gekregen dat het jammer is dat mijn foto’s niet meer beschikbaar zijn op mijn weblog. Daar ga ik binnenkort wat aan veranderen. Misschien ga ik wel Flickr gebruiken en Flickr Photo Album for WordPress om het in mijn weblog te integreren. Maar misschien ga ik toch wel terug naar Gallery en gebruik ik WPG2 om het te integreren. Gallery kan zeer vervelend zijn om in te stellen en het zal mij ook wat dataverkeer kosten, in tegenstelling tot Flickr, maar ik denk dat ik toch het laatste ga proberen.

Waar ik tegenwoordig mijn muziek vandaan haal

Lange tijd heb ik, net zoals veel anderen, muziek illegaal gedownload met P2P-applicaties zoals eMule en Bittorrent. Ergens kwam ik in gewetensnood over het illegale downloaden, en besloot ik dat ik mijn muziek voortaan legaal wilde. Maar ja, CD’s zijn duur, ik ben student, kan niet veel geld uitgeven, voor mij geldt ook dat ik niet weet welke artiesten goed zijn en CD’s zijn te veel “gedoe”. En veel populaire online muziekwinkels zijn ook nog iets te duur, en schuiven hun muziek met DRM en in een of ander gepatenteerd formaat zoals AAC, WMA of MP3. Dit is voor mij belangrijk omdat ik i.v.m. ideologische idealen (is dit een pleonasme?) liever een vrij formaat zoals Ogg Vorbis gebruik. Toch wil ik muziek luisteren, en daar zijn oplossingen voor.

Er is veel gratis muziek te downloaden op Jamendo. Op deze website kunnen artiesten hun muziek uploaden, en iedereen kan het helemaal gratis downloaden, zonder DRM, in MP3 of in Ogg Vorbis, met Bittorrent of eMule. Als ik alvast een tip mag geven, als trance liefhebber vind ik dit album erg goed.

Betaald muziek downloaden kan ook bij Magnatune, ook onder zeer aantrekkelijke voorwaarden. Een andere muziekwinkel die iets populairder schijnt te zijn en een groter aanbod heeft is eMusic, zij bieden weliswaar geen muziek in Ogg Vorbis aan, maar nog steeds zonder DRM.

Wat lekker makkelijk is, is internetradio. Want je hoeft zelf immers niet uit te zoeken welke artiest jouw interesse heeft, want voor elk genre is er wel een station. Als trance fan hebben Digitally Imported en ETN.fm mijn voorkeur.

Als laatste moet ik Last.fm zeker niet vergeten te noemen. Het is een soort van innovatieve vorm van internetradio, maar veel ,veel meer dan dat alleen. Check de website.

En om muziek af te spelen, gebruik ik tegenwoordig Banshee op Ubuntu Linux (en Last Exit speciaal voor Last.fm). Banshee is een erg fijne muziekspeler in mijn ervaring, ik gebruik liever Banshee dan Winamp. Maar het moge duidelijk zijn, van online muziekwinkels zoals iTunes die DRM schuiven moet ik (en zou eigenlijk iedereen) niets hebben.

Het laatste blok van Bestuurskunde dit jaar alweer

Inmiddels begint komende week alweer het laatste blok van mijn opleiding Bestuurskunde aan de EUR in dit jaar.

In al die tijd dat ik niet geblogd heb en nog wat verder terug in de tijd, ben ik begonnen met Taekwondo bij het sportcentrum op de campus van de universiteit. Ook al heb ik inmiddels al een aantal maanden (een keer per week) getraind, de spectaculairste traptechnieken blijven nog steeds moeilijk. Ik vind het erg leuk om te doen, en mijn conditie is flink verbeterd. Er wordt ook les gegeven in andere martial arts, en kickboxen wil ik ook nog wel eens gaan proberen.

Inmiddels ben ik dus al bij het laatste blok aanbeland, de tijd gaat snel. En helaas gaat het net als tijdens het HBO en de laatste jaren dat ik HAVO volgde, niet echt goed. In mijn geval heeft dat niets met mijn vaardigheden of intelligentie te maken, integendeel, de opleiding is voor mij niet te moeilijk. Al mijn problemen met het volgen van een opleiding zijn te herleiden naar mijn luiheid, en mijn uitstelgedrag. Ik anticipeerde op mijn uitstelgedrag begin dit jaar, en via de studieadviseur en de decaan kwam ik op het idee om een cursus uitstelgedrag te gaan volgen.

Ik heb deze cursus vijf weken gevolgd, met vijf bijeenkomsten. Het was voor mij een eye-opener, ik heb veel geleerd over de oorzaken en oplossingen van uitstellen. Van de verschillende typen uitstellers die tijdens deze cursus aan bod kwamen schijn ik een dromer te zijn. Dit zou betekenen dat ik veel fantaseer over wat ik allemaal wil doen, maar niet de benodigde stappen zet om het te bereiken. Dat ik passief in plaats van actief ben. Dat ik onprettige dingen wil vermijden, omdat ik plezier wil maken. Dat ik niet goed tegen frustratie kan. Dat ik wel wil, maar dat ik niet hard wil werken.

Ik herken mijzelf hier compleet in. Naar het voorbeeld van Sun Tzu – waar ik eerder over schreef – nu ken ik mijzelf. Echter, de volgende stap is het oplossen van mijn uitstelgedrag, en dat lijkt mij het moeilijkste. Een van mijn voornemens om dit te bereiken is om mijzelf een gewoonte aan te leren, om iedere dag te werken voor mijn studie, zoveel mogelijk tussen 9.00 en 17.00, omdat dit later ook mijn werktijden zouden zijn als ik de arbeidsmarkt betreed. Ik heb het hier met bewust over gewoonten, omdat mijn psychotherapeut een keer opmerkte dat ik, met mijn lichte autisme, veel hecht aan gewoonten. Ik wil daarom mijn slechte gewoonten afleren, en goede aanleren. Ik wil uit mijn passiviteit geraken, en actief worden.

Ook al heb ik nu deze cursus gevolgd, inmiddels sta ik er niet al te goed voor wat betreft studieresultaten. Ik kan nog steeds 40 van de 60 studiepunten halen om het bindend studieadvies van mijn opleiding te halen, maar inmiddels mis ik al 15 studiepunten. Het blijft dus spannend. Ook al zou ik iets minder dan 40 halen, misschien zou de opleiding als er rekening wordt gehouden met mijn situatie (uitstelgedrag) wel iets flexibeler kunnen zijn, als ik geluk heb. Maar daar wil ik niet van uitgaan, ik hoop ten minste 40 studiepunten te halen, waarvan alle tentamens voor Bestuurskunde en het tentamen voor Methoden & Technieken. Ik wil immers koste wat kost doorgaan met deze opleiding.

Een half uur staan in de trein

Gisteren stond ik, nadat ik de op de universiteit een tentamen had afgelegd, op Rotterdam Alexander te wachten op de Intercity naar Utrecht Centraal om weer naar huis te reizen. Helaas zat de trein zo vol dat er geen zitplaatsen meer beschikbaar waren in de tweede klas. Dus moest ik en veel andere passagiers maar gaan staan. Het vervelende is dat dit een structureel probleem in het spitsuur zo rond vijf uur is op dit traject, ik zie het al gebeuren sinds ik in september met mijn opleiding begon. Waar ik mij echter gigantisch kwaad om maak is dat er genoeg plaats is in de eerste klas. De NS zou de eerste klas er eens uit moeten slopen, dan zou er genoeg plaats zijn voor tweedeklas reizigers. Of gewoon voor meer capaciteit zorgen, waar de NS volgens de klantenservice mee bezig is. In die overvolle treinen heb ik nog nooit een conducteur gezien, hoewel ik het liever niet doe zal ik de volgende keer misschien een eersteklas plaats gebruiken.

De privatisatie van de NS doet mij zelfs als VVD’er toch wel twijfelen of privatisatie wel in alle gevallen zo verstandig is. Als je moet staan in de trein is het take it or leave it, want de NS heeft geen concurrentie, de reizigers betalen dus toch wel. Concurrentie op dezelfde spoorweg zou natuurlijk praktisch niet mogelijk zijn. Misschien dat de NS hoogstens de concessie van het rijk zou kwijt kunnen raken, maar dan zouden ze het wel erg bont moeten maken. Het rijk is als aandeelhouder in de NS te soft mijns inziens.

De kunst van oorlog

Ik heb The Art of War van Sun Tzu gelezen, een Chinees boek uit de 6de eeuw BCE over militaire strategie en tactiek. Op Wikipedia is de tekst te lezen, maar ik heb het bij bol.com gekocht omdat dit boek veel extra uitleg en commentaar bevat. Ik raad iedereen aan dit boek te lezen, ook al heb je geen interesse in oorlog voeren. Als je verder denkt dan alleen het voeren van oorlog, zal je zien dat The Art of War eigenlijk toepasbaar is op alles wat met competitie te maken heeft. Een boek van 26 eeuwen oud kan toch nog erg actueel zijn.

Mijn favoriete quotes uit The Art of War:

“All warfare is based on deception.”
“To fight and conquer in all your battles is not supreme excellence; supreme excellence consists in breaking the enemy’s resistance without fighting.”
“If you know others and know yourself, you will not be imperiled in a hundred battles; if you do not know others but know yourself, you win one and lose one; if you do not know others and do not know yourself, you will be imperiled in every single battle.”

Mijn volgende boek is The Republic of beter vertaald Politeia van Plato.

Verkiezingen, wat ga ik stemmen?

Er zijn dus binnenkort verkiezingen, dus zal ik moeten kiezen welke partij mijn stem wint. De manier waarop mensen kiezen op welke partij zij gaan stemmen zie ik tekortschieten. Een van de dingen die tegenwoordig de meeste invloed hebben op kiezers zijn debatten op tv, het persoon van de lijsttrekker en websites zoals de stemwijzer.

Het debatteren op tv kan zeer informatief zijn voor kiezers, maar soms kan het ook vervallen in veel show, populisme en het afzeiken van de opponenten. Een ding dat altijd telt bij tv optredens is dat zij te weinig inhoud kennen en dat de lijsttrekkers een te prominente rol krijgen. Een partij is zoveel meer dan een lijsttrekker voor mij, ik vind een lijsttrekker van ondergeschikt belang. Wat ik zie als belangrijk is de ideologie van de partij. Wat zou het percentage kiezers zijn dat partijen met een ideologie kan associëren? Ook de partijprogramma’s, oftewel de politieke keuzes die zij maken, krijgen te weinig aandacht.

Websites zoals de stemwijzer die pogen de kiezer een stemadvies te geven door het laten beantwoorden van een aantal stellingen zijn helemaal misleidend, een voorkeur voor een partij wordt voor een belangrijk deel bepaald door de ideologie van een partij, niet door een aantal individuele politieke keuzes zoals de stemwijzer ons doet geloven. Als de stemwijzer daar rekening mee zou houden zouden wij in een ontkerkelijkt Nederland waarschijnlijk een stuk minder adviezen zien voor confessionele partijen. Ik vond het te idioot voor woorden dat ik het volgens de stemwijzer in een hoge mate met de SGP eens was.

Iets wat helemaal onbekend zal zijn voor veel kiezers zijn de financiële keuzes van de partijen. Gelukkig heeft het Centraal Planbureau een publicatie geschreven die de economische effecten van de verkiezingsprogramma’s bestudeert. Downloaden kan hier (advies, download de hele publicatie). Fascinerend om te lezen. Bijvoorbeeld, op pagina 15 is te lezen dat de VVD voor 3 miljard aan intensiveringen wil beperken terwijl de PvdA, SP en GL voor respectievelijk 3, 4 en 5 miljard extra willen uitgeven. Op pagina 23/24 is weer te lezen dat de VVD daar een EMU-saldo (voor de economie leken, het financieringstekort, een positieve waarde is een financieringsoverschot, saldo is in % BBP) van 0,9% voor weet te realiseren, terwijl de PvdA, SP en GL respectievelijk 0,6%, 0,3% en 0,3% weten te realiseren. Dat bevestigd mijn vermoeden dat de VVD echt beter op de schatkist zal passen, zoals zij sinds de kabinetten Balkenende al hebben bewezen. Ik lees nog even verder voor data over de EMU-schuld (voor leken, de staatsschuld).

Ik ben van plan op de VVD te stemmen. Zoals ik al zei vind ik het fijn dat de VVD weet om te gaan met belastinggeld. De linkse partijen willen veel uitgeven en een grote overheid, de VVD wil dat niet. De VVD is liberaal. Linkse partijen hebben de mond vol van duurzame energie en willen Nederland volbouwen met windmolens, de VVD heeft geen problemen met kerncentrales. De VVD kiest voor lastenverlichting, en dat trekt mij ook aan vanwege de hoge lastendruk in Nederland. Ik blijf mij er wel over verbazen dat de VVD – als liberalen – een plaats zien voor de publieke omroep, maar zij willen tenminste nog wel de publieke omroep beperken tot twee netten. Het ook jammer dat de VVD de hypotheekrenteaftrek in stand wil houden. Subsidie voor eigenwoningbezit heeft geen “positieve externe effecten” in termen van bestuurskunde, en volgens onderzoek van het CPB zou het beperken van de hypotheekrenteaftrek met 50% voordelen kunnen bieden.

Ter conclusie, ik weet dat het niet zal gebeuren dat een groot deel van de kiezers mijn advies zal opvolgen en zich verdiepen in de materie. Daarom zijn onverstandige kiezers het gebrek van democratie.

Mijn nieuwe notebook

Sinds september ben ik in het bezit van een notebook, een Fujitsu Siemens Amilo 1505 Pi van € 900. Ik gebruik deze notebook als ik in mijn kamer in Rotterdam woon, mijn desktop PC blijft thuis staan. Ik ben er zeer tevreden mee wat betreft prijs/kwaliteit verhouding en Linux vriendelijkheid (want niet alle hardware werkt probleemloos onder Linux). Helaas is de behuizing van deze notebook al na een paar weken versleten, en dit vind ik echt niet kunnen. Ik heb een uitgebreide review geschreven en gepost op Tweakers.net.

gastcollege Gerrit Zalm

Voor macro economie was er een gastcollege gepland voor maandag 16 oktober, en de gastspreker was Gerrit Zalm. De mogelijkheid om een gastcollege met een gast van dit kaliber bij te wonen zal je ook niet vaak krijgen in je leven, dus ik was natuurlijk bij dit gastcollege aanwezig.

Hij vertelde over het begrotingsbeleid, en daarna was er nog de mogelijkheid om vragen te stellen. Zelf stelde ik de vraag wat de machtsverhouding is tussen de ambtenaren enerzijds en de politici/bewindslieden anderzijds bij het vaststellen van de begroting. In het boek “Openbaar bestuur” wat wij lezen voor bestuurskunde is een hoofdstuk gewijd aan de machtsverhouding tussen ambtenaren en politici.

Zijn antwoord luidde dat het in zijn geval niet zo was dat de ambtenaren de baas speelden. Hij zou wel eens wat werk delegeren, maar hij blijft zelf de controle houden. De macht van ambtenaren is volgens hem ook afhankelijk van de sterkte of zwakte van de minister. Zalm zelf is met zijn studie economie en zijn werkervaring met het Centraal Planbureau en het ministerie van Financiën een sterke minister.

Dat brengt mij op een ander punt. Zou het niet wenselijk zijn als ieder lid van de regering de juiste opleiding had voor zijn werk? Als in een lichte vorm van technocratie? Bijvoorbeeld, Mark Rutte en Maxime Verhagen hebben beide geschiedenis gestudeerd. Nu zijn zij wel politici en geen bewindslieden, maar is het niet eigenaardig dat zij niet een opleiding genoten hebben die relevant is voor hun werk?

Een klein punt van kritiek op het gastcollege van Zalm was dat hij blijkbaar niet helemaal rekening hield met het kennisniveau van zijn publiek. Hij gaf uitleg over het begrip Bruto Binnenlands Product (BBP) aan eerstejaars universitaire studenten die al colleges economie hadden gevolgd. In het tweede jaar van de HAVO was mij al uitgelegd wat het BBP betekende. Hoewel Zalm deze fout maar een keer beging is het toch van belang om goed rekening te houden met de voorkennis van het publiek om een goede presentatie te geven.