Nieuwe dieptepunten in de Russisch-Oekraïense Oorlog

Het is nooit in mij opgekomen dat ik willekeurig zou kunnen worden doodgeschoten op straat. Wanneer ik op mijn fiets naar mijn werk rijd, of wanneer ik een zak aardappels heb gehaald bij de supermarkt. De dode mannen op de foto’s van het Bloedbad van Boetsja konden zich dat blijkbaar ook niet voorstellen. Ik zag die foto’s van Oekraïners die dood naast hun fiets en hun groenten lagen. Het waren maar enkele van de slachtoffers van het Russische leger die niet de luxe hadden om in een massagraf te eindigen. Het maakte me laaiend.

Het was niet echt een verrassing, na het nieuws dat de Russen regelmatig ziekenhuizen en kinderopvangcentra beschieten. Na het nieuws van grootschalige diefstal van eigendommen en verkrachtingen van minderjarige Oekraïners. De Russen zijn geen bevrijders, maar een plunderende bende wilden. Zij zijn verre van het bevrijden van de Oekraïners van een nazi-regime, ze gedragen zich zelf als nazi’s.

Terwijl de Russische oorlogsmisdaden mij kwaad maken, doet de Westerse terughoudendheid om Oekraïne bij te staan dat ook. Het is verbazingwekkend dat er nog steeds geen sancties zijn tegen de import van Russisch gas, olie en kolen. Zeker, met name Duitsland zou wel eens hard geraakt kunnen worden door een importverbod op Russisch gas. Er zal misschien discussie zijn over de ernst daarvan, of het beheersbaar is of niet. Ik ben er echter zeker van dat het niet te vergelijken is met de vernietiging die Oekraïne heeft geincasseerd. In Oekraïne is $100 miljard aan infrastructuur vernietigd in minder dan een maand na de Russische invasie. Dat is meer dan de helft van het BNP van Oekraïne. We moeten bereid zijn om in de economische pijn te delen in deze oorlog. Die sancties hadden al weken geleden moeten zijn afgekondigd omdat de afhankelijkheid van Russisch gas ons er van weerhoudt om Oekraïne serieus te steunen. Met serieuze steun bedoel ik geen sancties en wapenleveranties aan Oekraïne. Nu staan we erbij en kijken er naar.

Wij zouden in een wereldorde leven waarin wij conflicten vreedzaam oplossen en aanvalsoorlogen veroordeeld worden. Het eerste artikel van het Handvest van de Verenigde Naties leest als volgt:

De doelstellingen van de Verenigde Naties zijn:

1. De internationale vrede en veiligheid te handhaven en, met het oog daarop: doeltreffende gezamenlijke maatregelen te nemen ter voorkoming en opheffing van bedreigingen van de vrede en ter onderdrukking van daden van agressie of andere vormen van verbreking van de vrede, alsook met vreedzame middelen en in overeenstemming met de beginselen van gerechtigheid en internationaal recht, een regeling of beslechting van internationale geschillen of van situaties die tot verbreking van de vrede zouden kunnen leiden, tot stand te brengen;

De VN hebben verschrikkelijk gefaald in dit opzicht. Rusland heeft Oekraïne aangevallen onder internationaal protest, maar alleen de Westerse VN-leden hebben serieuze sancties ingesteld tegen Rusland. Als het VN haar Handvast niet handhaaft, als het niets doet tegen deze schaamteloze aanvalsoorlog en de oorlogsmisdaden, is het duidelijk dat agressors de VN gewoonweg kunnen negeren.

The VN zou hervormd moeten worden om meer effectief te zijn. Uiteraard moet de VN Veiligheidsraad met haar vetomacht afgeschaft worden. Als we het VN Handvest serieus nemen zou een aanvalsoorlog moeten resulteren in een automatische oorlogsverklaring van alle VN-leden aan de agressor. Ongeveer vergelijkbaar aan Artikel 5 van het Noord-Atlantisch Verdrag wat de basis is van de NAVO. Ik weet dat dit problematisch is omdat er precedenten zijn geweest. De VS hebben de VN ook genegeerd toen het de Irakoorlog begon, bijvoorbeeld. Ik denk dat het non-agressie principe voor iedereen zou moeten gelden, inclusief het Westen. Misschien zou alleen de VN invasies moeten autoriseren in speciale gevallen zoals genocide, zoals bijvoorbeeld in Rwanda of voormalig Joegoslavië gebeurde.

De VN doen hun werk niet en de NAVO kan niets doen omdat Oekraïne geen lid is. De individuele Westerse staten, met name de VS, zijn onze laatste hoop. Als een wereldorde gebaseerd op non-agressie het niet waard is om te verdedigen, wat is er dan nog wel het verdedigen waard? Wij zouden meer vernietiging in Oekraïne niet moeten afwachten voordat wij ingrijpen. Het feit dat Rusland zonder provocatie Oekraïne binnenviel is al voldoende reden voor Westers militair ingrijpen in Oekraïne. Alle andere alternatieven zijn laf en egoïstisch. Russische dreigementen met kernwapens zouden geen excuses mogen zijn om niet in te grijpen; we zijn verloren als Rusland met alles weg kan komen zolang het maar dreigt met de inzet van kernwapens. Wij hebben ook kernwapens. Wij moeten niet rusten tot al die smerige Russische kindermoordenaars op de vlucht zijn gejaagd van Oekraïense bodem en het land is hersteld naar haar grenzen van voor 2014.

Nu we het toch hebben over wapenleveranties aan Oekraïne, kunnen we ook wat kruisraketten sturen? Ik zou het geweldig vinden als die worden gebruikt om de 19 kilometer lange Krimbrug in de as te leggen. Deze werd gebouwd door de Russen na de annexatie van de Krim voor $3,7 miljard. Het platgooien van die brug zou de score in schade aan infrastructuur dus wat meer gelijk trekken en het Russische prestige krenken. Geef gewoon een waarschuwing vooraf zodat niemand geraakt wordt als ze de brug over rijden.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.