politiek

Het begrip partijdemocratie bij GroenLinks

In mijn post over het verkiezingsprogramma van GroenLinks bekritiseerde ik het idee om het referendum in te voeren. Blijkbaar deelde een krappe meerderheid van de aanwezige GroenLinks leden op het partijcongres mijn mening, en werd door een amendement aangenomen om de paragraaf over een adviserend en correctief referendum te schrappen uit het verkiezingsprogramma. Halsema trekt zich daar echter niets van aan. Zij blijft gewoon doorgaan met het verdedigen van haar wetsvoorstel.

Halsema geeft allerlei excuses om de wil van de leden van GroenLinks te negeren. De discussie ging te snel (wellicht hadden de tegenstemmers geen discussie nodig omdat zij zeker waren van hun zaak, discussie is niet verplicht voordat er gestemd wordt mijns inziens), de leden die tegenstemden wisten wellicht niet dat er al een wetsvoorstel lag (dus wordt er een aanname gemaakt dat ze niet goed geïnformeerd waren – waarmee Halsema zich op glad ijs begeeft en paternalistisch is – hoe dan ook zou het haar probleem zijn als de leden niet goed geïnformeerd waren, niet het probleem van de leden wat het in feite nu is omdat hun wil opzij wordt geschoven), ze heeft er zelf niets over kunnen zeggen (dan had ze beter moeten opletten tijdens het partijcongres), het was maar een meerderheid van drie stemmen (een meerderheid is nu eenmaal een meerderheid).

Het laatste citaat spant de kroon, ‘Dit is democratie. Dit is hoe het werkt. You win some, you lose some. Je kan ook per acclamatie je programma verkondigen, zoals Wilders doet, of het op een gesloten congres bespreken, zoals bij de Partij voor de Dieren.’ Met andere woorden, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Als Halsema zou begrijpen hoe partijdemocratie werkt dan luistert ze naar het partijcongres en stopt ze met het verdedigen van de referendumwet, en gaat ze niet als Grote Roerganger de wens van de leden naast zich neer leggen.

Het verkiezingsprogramma van GroenLinks voor 2010

GroenLinks heeft vorige week haar verkiezingsprogramma gepresenteerd. Ik was aangenaam verrast om het nieuwsbericht te lezen, het gaf mij de eerste impressie dat GroenLinks meer naar het politieke midden en misschien zelfs meer naar rechts is opgeschoven. Die indruk kreeg ik vooral door wat er over de verzorgingsstaat staat geschreven, maar ook de stevige bezuinigingen die tot een begrotingoverschot in 2015 moeten leiden. Opvallend is ook het voornemen om de publieke sector te verkleinen door het aantal ministeries en provincies terug te brengen, zeker het stoppen met de Joint Strike Fighter, het afschaffen van de Eerste Kamer en het beperken van het aantal leden van de Tweede Kamer tot honderd vind ik interessant. Hoewel die punten niet allemaal door de VVD gesteund zouden worden, is een kleinere overheid een streven dat gedeeld wordt met liberalen. GroenLinks is gelukkig een linkse partij die in ieder geval realistisch is en verhoging van de AOW-leeftijd steunt op een mijns inziens rechtvaardige manier, in tegenstelling tot de SP die het blijkbaar uitsluit, ondanks wat de oplossing mag zijn.

Iets wat mij wel blijft fascineren is dat GroenLinks en ongetwijfeld ook andere partijen voornemens hebben om het aantal ambtenaren te reduceren. Zo staat er bijvoorbeeld in het nieuwsbericht: ‘het aantal managers in de publieke sector, met name in de jeugdzorg en het onderwijs, wordt fors teruggedrongen’. Ik kan mij goed voorstellen dat er wel eens inefficiënt gewerkt kan worden in de publieke sector, maar ik kan mij ook moeilijk voorstellen dat er werkelijk zoveel ambtenaren niets nuttigs uitvoeren als politieke partijen ons doen willen geloven.

Aan de andere kant maak ik mij geen illusies, als ik de woorden ‘vergroend’, ‘groene innovatie’ en ‘groene belastingen’ lees. Zeker wanneer je het complete verkiezingsprogramma leest, vooral wanneer het over globalisering en de groene economie gaat, merk je duidelijk het linkse signatuur van de partij. Er zijn verrassend veel standpunten waar ik als liberaal het mee eens kan zijn, maar er zijn ook veel standpunten waar ik het niet mee eens kan zijn en een klein aantal standpunten die voor mij breekpunten zijn.

Zo heeft GroenLinks de mond vol van groene energie, maar in hun programma staat dat ze de kerncentrale van Borssele willen sluiten en dat ze meer windmolens willen. Hoe je het ook went of keert, kerncentrales zijn vele malen meer rendabel dan windmolens of zonnepanelen. Nederland zou het Franse voorbeeld moeten volgen, zij hebben 59 kernenergiecentrales die goed zijn voor 78% van de energieopwekking en ze zijn de grootste exporteur van elektriciteit ter wereld. Nederland moet juist elektriciteit uit het buitenland importeren, ongeveer 15 tot 20%. In 2008 was de productie van duurzame energie (dus geen kernenergie, al zou dat ook best als duurzaam gezien kunnen worden) in Nederland goed voor maar 3,39% van het totale energieverbruik volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), hoeveel denkt GroenLinks nog te moeten besteden aan duurzame energie voordat ze de deuren van de kolencentrales in Nederland kunnen sluiten? Het was lang zoeken op de website van het CBS, maar uiteindelijk heb ik deze tabel tevoorschijn getoverd. Kortom, de enige kernenergiecentrale van Nederland in Borssele produceert de helft van de elektriciteit die wordt geproduceerd door alle vormen van duurzame energie in Nederland, waarvan de 1858 windturbines maar een deel van uitmaken. Er wordt drie keer zoveel energie opgewekt met kolencentrales als met duurzame energiebronnen, dus er zouden nog aardig wat windmolens gebouwd moeten worden als we de kolencentrales willen vervangen door duurzame energie.

Hetzelfde gaat op voor dierenrechten. Feit is dat mensen omnivoren zijn. Prima dat er ook mensen vegatarisch zijn, daar heb ik zelfs wel respect voor, maar ik vind het niet fijn dat GroenLinks mijn eetgewoonten gaat beperken. Ze weten het leuk te brengen in hun verkiezingsprogramma, ‘we hoeven niet allemaal vegatariër te worden, maar één vleesloze dag in de week maakt al verschil’ lees ik. Maar dat betekent wel dat zij willen afrekenen met intensieve veehouderij en meer bescherming willen voor dieren. Ze willen dat de landbouwdieren weer buiten gaan scharrelen, maar dergelijke niet-intensieve veehouderij vereist meer ruimte, is minder productief en drijft dus de vleesprijzen op. Ook mogen dieren niet onnodig pijn leiden. Ik vraag mij af hoe GroenLinks dat kan rijmen met de halal-methode om dieren ritueel te slachten? Een belangrijke vraag, omdat een relatief groot deel van hun achterban waarschijnlijk een islamitische achtergrond heeft. Hoewel het volgens mij een nobel streven is om onnodig dierenleed te voorkomen kan het mij niet zoveel schelen. In een slachthuis zal een varken nog altijd minder gewelddadig en sneller aan zijn einde komen dan wanneer dat varken te grazen wordt genomen door een groep wolven in de natuur, toch? Ook al is het pijnlijk voor dieren om afgemaakt te worden, zij zijn nu eenmaal minder intelligent leven en wij, de mens, staan aan de top van de voedselketen. Ik wil mijn vlees graag goedkoop op mijn bord, en GroenLinks gaat daar niet bij helpen. Wel is er uiteraard een probleem van een toenemende wereldbevolking en toenemende vleesconsumptie nu de mensen in India en China meer te besteden hebben, maar daar is een andere oplossing voor. Als je erkent dat de toenemende wereldbevolking de oorzaak van probleem is, zal een betere oplossing te verzinnen zijn die zowel de aanhangers van GroenLinks als de vleeseters kan plezieren. Zorg ervoor dat de wereldbevolking afneemt van de 6,8 miljard nu naar iets van 3 miljard door mensen desnoods te verbieden meer dan drie kinderen te krijgen of iets dergelijks. Dan zal de draagkracht van onze planeet niet in gevaar komen, is er veel meer vrije ruimte te benutten en kunnen dieren scharrelen zoveel als ze willen. Wat GroenLinks doet is alleen de symptomen bestrijden, ze hebben niet genoeg ballen om echt drastische maatregelen te nemen om het bevolkingsaantal te doen laten krimpen. Geen enkele partij heeft dat lef helaas, maar sommige mensen wel, waarvan sommigen wel erg extreem zijn. Interessant is een reportage van EenVandaag die gaat over het gevaar van de groeiende wereldbevolking.

Dan de ideeën van GroenLinks over de arbeidsmarkt. Mijn eerste indruk was positief, maar dan lees ik dat ze de ontslagbescherming willen versterken. Alsof het al niet moeilijk genoeg is voor werkgevers om mensen te ontslaan. Maar het wordt nog erger als ik verder lees. Ik citeer: ‘Om gelijke beoordeling en doorstroming van mannen en vrouwen te bevorderen, dient de top van beursgenoteerde bedrijven voor ten minste 30 procent uit vrouwen te bestaan. Dit vereist quota.’ Zij noemen het quota, anderen noemen het positieve discriminatie, ik noem het discriminatie. Wij zijn het er allemaal over eens dat in een ideale wereld de verdeling 50% voor iedere sekse zou zijn, maar dit is niet een probleem wat zo ernstig is dat de staat daar maatregelen voor zou moeten treffen. GroenLinks impliceert dat er in het bedrijfsleven bewust of onbewust gediscrimineerd wordt jegens vrouwen, maar wat als vrouwen misschien minder graag carrière maken en de daarvoor benodigde offers willen brengen? Wellicht zijn er misschien niet genoeg geschikte vrouwelijke kandidaten? Feit is dat Nederlandse vrouwen kampioen deeltijdwerk zijn, en banen in de top zijn geen deeltijdbanen maar voltijdbanen. Ik heb hier wederom wat data van het CBS. Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) heeft er ook onderzoek naar gedaan. Ik denk niet dat het de schuld van de vrouwen zelf is, maar sociale conditionering en omgevingsfactoren spelen ongetwijfeld een rol. Hopelijk kan GroenLinks eerst nadenken over hoe die problemen kunnen worden opgelost zodat vrouwen beter gefaciliteerd kunnen worden om carrière te maken in plaats van dat ze gaan discrimineren.

We lezen weer verder, hoofdstuk vijf inmiddels. Hier komt gelijk al een groot breekpunt voor mij, GroenLinks is voorstander van de kilometerheffing. Ik heb er al eerder over geschreven en er op gewezen dat het een inefficiënte methode is om belasting te heffen, het kost te veel geld om het systeem in te voeren en draaiende te houden. Het kan veel simpeler, verhoog de accijns op brandstof en aanschafbelasting op slurpbakken nog verder. Dan is er weliswaar geen invloed uit te oefenen op welk moment mensen in de auto stappen door bijvoorbeeld een spitstarief, maar je maakt mij niet wijs dat mensen voor de lol in de file zullen staan, die proberen ze te vermijden. Het feit dat toch veel mensen in de file staan wil zeggen dat het onvermijdelijk is, veel mensen moeten nu eenmaal om 9:00 uur op hun werk zijn. In het nieuwsbericht staat ook dat de kilometerheffing wordt ingevoerd zodat ‘forse geldbedragen voor asfalt komen te vervallen’. Blijkbaar houdt dat in dat ze denken dat er door de kilometerheffing minder files zullen ontstaan en dat er daarom minder nieuw asfalt nodig is. Het legaliseren van softdrugs lijkt mij wel een goed idee, maar het is een erg moeilijk dilemma tussen het beschermen van de gezondheid van de burger en het ontnemen van de mogelijkheid voor criminelen om te profiteren van productie en handel in softdrugs. Daarnaast, zal de criminaliteit zich niet verplaatsen naar harddrugs? Zouden harddrugs dan ook niet gelegaliseerd moeten worden, of zou dat te gevaarlijk zijn voor de volksgezondheid?

Het is goed dat GroenLinks ook voorstander is van het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek, in tegenstelling tot mijn eigen partij de VVD. Een meerderheid van 63% van de kiezers is het daar mee eens, zelfs onder de mensen die op de VVD, PVV of het CDA stemmen gaat een meerderheid akkoord. Het is jammer dat de VVD tegenstander blijft. Vorige week vrijdag was Stef Blok aanwezig bij NOVA om het VVD-standpunt te verdedigen, maar dat was niet geloofwaardig wat mij betreft. Hij noemde de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek een belastingverhoging, zo kan ik ze ook wel verzinnen. Natuurlijk kan de afschaffing gepaard gaan met moeilijkheden, maar verzin dan een methode die zo min mogelijk pijnlijk is en aanvaard dat er iets moet veranderen. Een ander breekpunt voor mij in het verkiezingsprogramma van GroenLinks is dat de partij tegen een kraakverbod is. Waarom zouden normale mensen wel moeten betalen voor woonruimte en krakers niet? Het kraakverbod is gelukkig niet controversieel verklaard, en op 13 april zal de Eerste Kamer het kraakverbod hopelijk goedkeuren (het was al aangenomen door de Tweede Kamer).

In hoofdstuk zeven staat het een en ander over cultuur en digitale vrijheid. Ik word al snel negatief gestemd wanneer ik lees dat ze cultuur meer willen subsidiëren, maar het idee om af te rekenen met het verzuilde omroepbestel en de publieke omroep te reduceren klinkt mij als muziek in de oren. Er komen volgens hun plan twee algemene televisienetten en onafhankelijke netredacties bepalen de inhoud. Maar het plan is wat vaag, wie bepaalt wie de leden van de netredactie zijn, betekent ‘algemeen’ daadwerkelijk dat we niet meer van die doodsaaie programma’s tegenkomen van de EO die ons dat kattengejank in de kerk laten horen? Wat digitale vrijheid betreft vind GroenLinks dat de overheid open standaarden moet gebruiken en waar mogelijk open source software en het gebruik op buiten de publieke sector probeert te bevorderen. Ik zou bijna verleid zijn om op GroenLinks te stemmen, ware het niet dat veel van hun andere standpunten mij totaal niet aanstaan. Ook willen ze geen downloadverbod, dus iedereen zou door kunnen gaan met het downloaden van films en muziek zonder de producenten ervan te betalen voor hun harde werk. Zie ik hier een patroon met hun weerstand tegen het kraakverbod? Wel pluspunten voor het voorstander zijn van netneutraliteit en behoud van privacy, en hun afkeuring van softwarepatenten.

Met uitzondering van wat er staat over referenda ben ik het met bijna alle standpunten in hoofdstuk acht eens. Ik wist niet dat GroenLinks voorstander was van een republiek, ook een standpunt dat mij bijna zou verleiden om op GroenLinks te stemmen. Referenda zijn geen goed idee om kiezers te dom zijn of om het diplomatieker te zeggen niet de vereiste kennis hebben om over de voorgelegde vraagstukken te beslissen. Dankzij referenda is de euro bijvoorbeeld niet ingevoerd in Zweden en in Frankrijk was de meerderheid maar klein. De kiezers lieten zich leiden door nostalgie voor de eigen valuta in plaats van de voordelen van een gemeenschappelijke valuta goed in te zien. Uiteindelijk zijn de Zweden nu benadeeld omdat ze de euro niet hebben ingevoerd, en brachten referenda een belangrijke stap in het proces van Europese integratie in gevaar omdat het referendum in Frankrijk bijna uitdraaide op een ‘nee’. Het Nederlandse referendum over de Europese Grondwet in 2005 is een nog beter voorbeeld. Van de tegenstemmers gaf 30% zonder blikken of blozen toe dat ze nee hadden gestemd om het regeringsbeleid af te keuren. Ook al was er een groot deel dat met hun stem wel het verdrag zelf beoordeelde, ik betwijfeld sterk of zij de gevolgen van de Grondwet wel begrepen, laat staan dat zij de hele tekst van de Grondwet hebben gelezen. Zelfs ik als hoogopgeleide had het niet gelezen en zelfs al had ik het gelezen dan had ik niet begrepen wat de consequenties van de invoering zouden zijn. Daar heb je juridisch geschoolde mensen voor nodig, specialisten. Het is dus de taak van de volksvertegenwoordigers om daar hun oordeel over uit te spreken.

Het is erg veel tekst en ik kan niet alles bespreken, ik heb nog aardig wat werk te doen. Mijn samenvatting is dat GroenLinks wat mij betreft toch te links blijft, al heb ik de indruk dat ze wat minder extreem zijn geworden en meer naar het midden zijn opgeschoven. Dat is een algemene ontwikkeling die voor alle partijen geldt, heb ik ervaren op basis van onderzoek dat ik heb verricht voor een op politicologie georiënteerde cursus die ik heb gevolgd voor mijn opleiding. Er staan veel goede standpunten in die ik de VVD graag zou zien overnemen, maar hun standpunten over kilometerheffing, kraken en positieve discriminatie zijn pure dealbreakers voor mij.

Terugblik op gemeenteraadsverkiezingen

Een van de dingen waar ik lang niet meer over heb geblogd is mijn voornemen om mij met de lokale politiek te gaan bemoeien. Sindsdien is er heel veel gebeurd. Ongeveer begin 2009 sloot ik mij aan bij de VVD Vianen. Sindsdien heb ik mij vooral bezig gehouden met het beheer van de nieuwe website, maar in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen heb ik mij ook kandidaat gesteld. Ik kwam op de vijfde verkiesbare plaats terecht, en ik heb 22 voorkeursstemmen gehaald bij de gemeenteraadsverkiezingen. De VVD is van twee naar drie zetels gestegen. Voor het voeren van de campagne heb ik aardig wat moeite gedaan, in mijn eigen dorp ben ik de deuren afgegaan om kiezers te winnen, en op de zaterdag voor de verkiezingen heb ik in een winkelcentrum gestaan om folders en ballonnen uit te delen. Al die moeite heeft zich echter niet vertaalt in meer voorkeursstemmen geloof ik, mijn dorp is een SGP-bolwerk. Het zijn vooral de mensen die mij kennen die op mij gestemd hebben.

Ik heb dus geen raadszetel bemachtigd, maar daar ging ik al van uit. Mijn reden om mij in te zetten voor de lokale VVD is omdat het een leerzame ervaring biedt, omdat ik nieuwe mensen leer kennen, daarnaast is het goed voor mijn CV. Ik zal de komende tijd de gemeenteraadsvergaderingen bijwonen en actief zijn als steun voor onze VVD-raadsleden. Tegen de tijd dat de volgende verkiezingen plaatsvinden zal ik hoogstwaarschijnlijk mijn master binnen hebben en vertrokken zijn uit de gemeente Vianen, maar dat is niet erg. Verwacht de komende tijd ook wat meer posts over de lokale politiek.

De kilometerheffing en de draaikonten

Laatst vertelde iemand mij in een discussie over de zegeningen van de kilometerheffing dat de VVD, een oppositiepartij die nu tegenstander is van de kilometerheffing, een voorstander was terwijl zij deel uitmaakte van de coalitie. Deze beschuldiging van hypocrisie aan het adres van mijn partij zette mij aan om deze zaak eens te onderzoeken. Een zoekopdracht met Google geeft al snel een uitleg. In de Trouw van 31 juli 2004 is te lezen dat de VVD op dat moment voorstander is geworden van de kilometerheffing. Na jarenlang tegenstander te zijn geweest ziet het VVD-kamerlid Hofstra op dat moment in dat het beter is om het gebruik te belasten dan het bezit. Zo werd het CDA de laatste tegenstander in de coalitie.

Op 3 augustus 2007 is te lezen in de Trouw dat de rollen inmiddels zijn omgedraaid. Hofstra won eerder in 2005 de strijd binnen de VVD met Van Aartsen over de kilometerheffing, en de VVD werd een voorstander. Ten tijde van 2007 hebben Hofstra en Van Aartsen de kamer verlaten, en De Krom is nu de woordvoerder over de kilometerheffing. De VVD is nu tegen omdat volgens De Krom uit het verleden is gebleken dat automobilisten niet gevoelig zijn voor prijsprikkels. De VVD was vroeger voorstander op voorwaarde dat de invoering van het elektronische systeem de automobilist niet meer dan vijf procent extra zou kosten, een eis die het kabinet mogelijk niet zou honoreren aldus De Krom. Andere voorwaarden voor de instemming met de kilometerheffing waren flinke investeringen in het openbaar vervoer en het wegennet, waar ook niets van terecht kwam volgens de woordvoerder.

Momenteel is de kilometerheffing bij de VVD het aandachtspunt van Charlie Aptroot. Hij beargumenteerd dat de kilometerheffing te duur is om in te voeren en in stand te houden, dat Nederlanders op deze manier meer belasting gaan betalen, is het een inbreuk is op de privacy en betalen buitenlandse voertuigen niets. Het CDA is sinds 2005 een voorstander, valt te lezen in de Trouw van 22 april 2009. Het CDA ging er mee akkoord op voorwaarde dat de kosten voor de automobilist niet te hoog mogen zijn, dat de opbrengst in een infrastructuurfonds terechtkomt, en dat de automobilist netto, per saldo, niet meer gaat betalen.

Heeft de VVD (wie of welk deel van de VVD vraag ik mij even af) liggen slapen op het moment dat zij de zijde van Hofstra kozen in zijn conflict met Van Aartsen? Een aantal argumenten die nu door Aptroot worden aangevoerd moesten vroeger ook geldig zijn geweest, zoals de schending van de privacy en de vrijstelling van buitenlandse voertuigen. Blijkbaar zijn de kosten van invoering en instandhouding van de kilometerheffing, volgens de VVD althans, uit de pan gerezen. Immers, de kosten waren vroeger geen belemmering voor de VVD, en later het CDA, om hun fiat te geven aan de kilometerheffing. Op de een of andere manier weet de VVD nu wel dat de kosten te hoog oplopen en is dat reden om de kilometerheffing af te keuren.

Wat het ook mag zijn, het draait er uiteindelijk om wat er in de toekomst gaat gebeuren. Wat dit kabinet ook gaat doen, als straks bij de volgende verkiezingen de tegenstanders van de kilometerheffing een meerderheid halen kan de kilometerheffing alsnog worden afgeschoten. Aan de kiezers die zich niet verdiepen in de beleidsvoornemens van hun partijen wil ik vertellen dat zij geen recht van klagen hebben over de kilometerheffing als zij bij de volgende verkiezing op het CDA stemmen! De incompetentie en inconsequentie die het CDA en de VVD hebben tentoongesteld met betrekkingen tot de kilometerheffing schaad mijn vertrouwen in beide partijen, ook al was mijn vertrouwen in het CDA toch al laag. Ik ben een medestander van Charlie Aptroot, maar niet van harte.

De algemene ledenvergadering van de VVD

Inmiddels sta ik op een vijfde verkiesbare positie voor de VVD-fractie van Vianen voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar. Daar ga ik later nog wel uitgebreider over schrijven, maar eerst ga ik het hebben over de algemene ledenvergadering (ALV) van de VVD die afgelopen zaterdag 5 november werd gehouden. In het kort, ik vond het niet geslaagd. Ik denk niet dat ik de volgende ALV zal bijwonen, het was interessant om deze ALV bezoeken voor een keer te bezoeken, maar ook niet meer dan dat.

De eerste helft van de dag bestond uit deelsessies over verschillende onderwerpen, bezoekers konden één deelsessie kiezen om bij te wonen. De deelsessie die ik koos ging over jongeren. Grotendeels bestond deze deelsessie uit brainstormen met de andere deelnemers over hoe de VVD jongeren kan aantrekken. Ik heb wel wat ingebracht, maar ik vond het niet echt productief. Bij de presentatie van de ideeën aan het einde van de deelsessie werden mijn belangrijkste ideeën, meer polariseren en meer werken aan een imago als volkspartij, er ook nog eens uitgefilterd door de zelfaangewezen representant van onze brainstormgroep die de ideeën presenteerde. Dat doet niet ter zake, het gaat er om dat ik iets heel anders verwacht had. Ik had liever veel minder lang of helemaal niet gebrainstormed, en liever van de experts zoals de campagnevoerders gehoord hoe jongeren aan te trekken zijn. Het voornaamste wat we te zien kregen was een promotiefilmpje van jonge blondines in VVD t-shirts op een mooie dag in Rotterdam. Daar zal je zeker jongeren mee aantrekken, maar ik had meer substantie verwacht te horen. En wat de standpunten van de VVD zijn ten opzichte van jongeren. Degene die jongeren in de portefeuille had was wel aanwezig bij de deelsessie, maar hield geen toespraak. Wel was er een toespraak van Halbe Zijlstra over hoe de VVD met jongere leden omgaat, maar dat was ook niet echt interessant.

Daarnaast was meer dan de helft van de jongeren (vooral mannen) ook nog eens gekleed in een kostuum. Ik kan begrijpen dat de meer bekende en belangrijke personen op de ALV graag in een kostuum willen worden gezien, maar voor ‘gewone’ leden die ook nog eens jong zijn acht ik het overbodig. Het is een ALV, geen sollicitatiegesprek. De twee anderen van de VVD Vianen waar ik mee kon meerijden naar de ALV waren net als ik informeel gekleed, net als veel andere mensen. Ook bleek een groot groepje van de deelnemers aan de deelsessie elkaar te kennen en dat lieten ze merken ook. Ik voelde mij een buitenstaander in het groepje, en voelde mij ook niet gemotiveerd om mijn contactgegevens achter te laten aan het einde van de sessie. In het kader van de recente ideeën voor herziening van de studiefinanciering vraag ik mij af hoe de VVD een hogere bijdrage aan jongeren wil verkopen (zelf kan ik er echter het nut van inzien).

Na de deelsessies begon de vergadering. Hoewel er een paar goede toespraken werden gehouden door onder andere Mark Rutte en Sander Dekker, de fractievoorzitter in Den Haag, viel dit erg tegen. Om de een of andere reden die ik niet heb kunnen doorgronden was de stempas van de gewone leden niet bruikbaar, en konden alleen de afgevaardigden stemmen. De herdenking van een onlangs overleden erelid, Toxopeus, was wel erg uitgebreid. Persoonlijk denk ik niet dat het nodig is om een dergelijke herdenking in het programma op te nemen, als het wel zou moeten zou het kort moeten worden gehouden. Helaas werd echter een uiteenzetting gegeven van het volledige levensverhaal van de beste man, in een lange toespraak door een spreker die vooral voorlas en zijn ogen fixeerde op zijn papier in plaats van de zaal in te kijken. Al met al duurde deze herdenking meer dan 20 minuten.

Erg irritant was de bezetenheid die de leden tentoonstelden in hun rol als klapvee. Toespraken werden onterecht onderbroken door een ovatie van het publiek. Er was zelfs applaus voor Bert Bakker van D66 en Bas van der Vlies van de SGP die blijkbaar ook aanwezig waren bij de ALV. Waarom ze aanwezig zouden willen zijn is voor mij een grote vraag, maar het applaus voor Van der Vlies is wel zeer eigenaardig gezien de anti-liberale standpunten van de SGP. Vrouwen uitsluiten van politiek staat op gespannen voet met de waarde die door de VVD wordt gehecht aan vrijheid. Het gemak van het publiek om staande ovaties te geven viel ook op, die werden een aantal keren gegeven terwijl er enkel een persoon werd aangekondigd. Het probleem dat ik hiermee heb is dat deze staande ovaties zeer prematuur zijn en in principe voor exceptionele prestaties gereserveerd zouden moeten zijn, daar was hier geen sprake van. Op deze manier verloor de staande ovatie zijn betekenis, bijvoorbeeld concertbezoekers horen in principe ook zuinig te zijn met staande ovaties. Zelfverheerlijking bij de VVD-top moet ook een rol spelen in deze herdenking en ovaties, vaak werd het publiek zelfs expliciet verzocht om een ovatie wat in mijn ogen lichtelijk arrogant was.

Wat ik een ronduit flauwe actie vond was een demonstratie van hoe een fotoboek kan worden samengesteld. Indien een bestaand lid een nieuw lid aanmeldt krijgen beiden een fotoboek cadeau, iets wat ik sterk naar omkoperij vind neigen. Mensen moeten lid worden omdat zij het eens zijn met de doelen die de VVD nastreeft, niet om bestaande leden cadeau’s te bezorgen. De demonstratie was in een grappig sausje gegoten, veel mensen konden er blijkbaar om lachen, maar ik zeker niet. Het is deels geld dat werd opgebracht door de contributiebetalingen van de leden dat aan deze onzin verbrast word.

Met de toespraak die Rutte hield was ik het volledig eens, met uitzondering van het standpunt om de hypotheekrenteaftrek in stand te houden. Ik begrijp wel dat de VVD stemmen wil trekken, maar op rationeel oogpunt is het een slecht idee om huizenbezit te blijven subsidiëren. Ik verwijs naar het onderzoek van het Centraal Planbureau dat aantoont dat hypotheekrenteaftrek zuigt.

Nutteloos academisch onderzoek?

Met veel interesse lees ik altijd het Ublad, het weekblad van de Universiteit Utrecht. Recent las ik dit interview met hoogleraar Sonja de Leeuw, hoogleraar Film en Televisie. Haar idee om reclame op de publieke omroep af te schaffen is prediken voor eigen kerk, en de belastingbetaler mag er voor opdraaien. Een publieke omroep zonder reclame betekent totale onpartijdigheid volgens De Leeuw. En de overheid moet garanderen dat iedereen toegang heeft tot onafhankelijke informatie, kunst en cultuur. Ik weet niet wat haar definitie van onafhankelijkheid is, maar ik zie niet hoe overheidsingrijpen en de afwezigheid van reclame onafhankelijkheid kunnen garanderen. Ook de publieke omroep is gekleurd, met of zonder reclame. Of het gerechtvaardigd is of niet, je hoort genoeg mensen klagen over het vermeende linkse karakter van het NOS Journaal.

Maar de reden dat ik deze post schrijf is het onderzoek dat deze hoogleraar verricht, het onderzoeken van de Nederlandse televisiecultuur in internationale context. Ik noem dit onderwerp van onderzoek enkel om een voorbeeld te illustreren, het gaat mij niet specifiek om dit onderzoek. Want ik lees over veel meer onderzoek waar ik mij bij afvraag, wat is nu het rendement van dit onderzoek? Vaak heb ik het idee dat sommige takken van onderzoek nutteloos zijn, en dat het enkel wordt uitgevoerd om wetenschappers van de straat te houden. Onderzoek naar bijvoorbeeld energieopwekking door kernfusie kan ons in de toekomst misschien een superieure techniek van energieopwekking opleveren en daar wordt terecht veel geld aan besteed. Maar wat levert het antwoord op de vraag of de exacte wetenschappen of bijbelkritiek de aanzet gaven tot het proces van secularisatie in de zeventiende eeuw ons op? Weinig, denk ik, en in tegenstelling tot de exacte wetenschappen zullen er ook na het onderzoek meningsverschillen over het onderwerp zijn. Maar de NWO deelt er wel een subsidie van € 415.000 voor uit. Zouden wetenschappers niet beter moeten nadenken over de maatschappelijke relevantie van hun onderzoeksvragen?

Loterijen, goede doelen en staatsinmenging

Is het jou ook wel eens opgevallen hoe intensief sommige loterijen – vooral bijvoorbeeld de Postcode Loterij – schermen over hun steun voor goede doelen? Ik vraag mij af wat voor motieven loterijen hebben om goede doelen te steunen; willen zij oprecht goede doelen steunen of dient het eigenlijk als een marketingtruc? Uiteraard willen bedrijven die niets te maken hebben met kansspelen ook goede doelen steunen om positieve beeldvorming voor hun bedrijf te genereren, maar bij loterijen gaat dit verder. Loterijen bieden door goede doelen te steunen kopers een excuus om een lot te kopen. Hen wordt zo het idee gegeven dat zij hun hebzucht kunnen afkopen.

Ik denk niet positief over loterijen. Een beperkt aantal mensen winnen miljoenen op basis van geluk, zonder dat zij er voor hoeven te werken. Dat terzijde, loterijen betalen kansspelbelasting en dragen kosten voor hun bedrijfsvoering. In het jaarverslag van de Postcode Loterij lees ik bijvoorbeeld dat van de opbrengst van € 460 miljoen gaat ‘maar’ € 226 miljoen naar goede doelen, iets minder dan helft dus. Als mensen zelf zouden doneren aan goede doelen zouden zij dus veel geld ontvangen. Daar komt nog bij dat indien het goede doel een ANBI is, de donatie fiscaal aftrekbaar is. Wanneer van die fiscale aftrekbaarheid gebruik wordt gemaakt kan meer gedoneerd worden met hetzelfde geld omdat de Belastingdienst na aangifte inkomstenbelasting het verschil terugbetaalt.

Het weerwoord is een open deur, als een er geen loterijen zouden bestaan zouden mensen het geld dat zij normaliter besteden aan loten in hun zak houden, en zouden goede doelen nog minder donaties ontvangen. Dat is niet te onderzoeken, er is immers geen controle over de omgeving mogelijk omdat loterijen niet afgeschaft kunnen worden. We kunnen het dus niet weten, maar ik ben wel geneigd het te geloven. Het feit alleen al dat mensen meedoen aan een loterij in de hoop miljoenen te winnen puur op basis van willekeur (geluk) ten koste van de inleg van anderen geeft aan dat mensen liever ontvangen dan geven. Het ideaal dat ik voorheen beschreef over zelf doneren aan goede doelen in plaats van dat te laten doen door loterijen acht ik daarom een utopie. Het is echter wel een ideaal dat ik zelf wil praktiseren. Ook al ben ik niet een kapitaalkrachtige student, bedragen van € 5 of € 10 kan bijna iedereen zich wel veroorloven om te doneren. Mijn meest recente donaties waren bijvoorbeeld gericht aan Wikipedia, Creative Commons, Artsen zonder Grenzen en het Rode Kruis.

Bij Creative Commons valt het op dat naarmate de donatie hoger is, de donateur bepaalde cadeaus krijgt. Ongetwijfeld doen andere organisaties dit ook. En dat is jammer, want het toont geen respect voor de kleine donateurs. Een donatie is immers een gift zonder tegenprestatie.

Nu ik toch over loterijen schrijf, wil ik ook een ander aspect hiervan onder de aandacht brengen. De Staatsloterij en Holland Casino (dat een staatsmonopolie heeft op casino’s in Nederland) zijn eigendom van de Nederlandse staat. Dat is goed voor de schatkist, maar de vraag is of de staat op de markt voor kansspelen behoort te opereren? Als liberaal denk ik dat dit niet een taak van de overheid is. In het geval van Holland Casino zou het monopolie nog gerechtvaardigd zijn omdat Holland Casino een beleid hanteert om gokverslaving tegen te gaan. Maar hoe geloofwaardig is dat, als de staat belang heeft om meer inkomsten te genereren voor de schatkist, en Holland Casino ook marketingcampagnes opzet om bewust meer mensen naar hun casino’s te trekken? En waarom zou wel zoveel moeite worden gedaan om gokverslaving te voorkomen door een staatsmonopolie, terwijl er geen staatsmonopolie nodig is om alcoholverslaving tegen te gaan? De Staatsloterij is concurrentievervalsing, en Holland Casino is niets minder dan onethisch.

Slechte PvdA plannen

Een paar weken geleden waren er een tweetal berichten in het nieuws die mijn interesse wekten. Het betrof ideeën van de PvdA.

In De Pers las ik dat twee Tweede Kamer-leden van de PvdA van plan een wetsvoorstel in te dienen voor een wettelijk quotum voor het aantal vrouwen aan de top van het bedrijfsleven. Indien een bedrijf niet het quotum van 40% vrouwen in de topfuncties haalt, dan mag het bedrijf de deuren sluiten. Ik ben het volledig eens met de kritiek die het CDA levert op dit idiote idee. Dit idee is afgekeken van Noorwegen door de PvdA, waar het volgens hen zo geweldig zou werken. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het voor ons dan gelijk een goed idee is.

Dit voorstel vereist positieve discriminatie, en positieve discriminatie is nog steeds discriminatie. Naar mijn mening is positieve discriminatie onmogelijk, het is een contradictio in terminis. En zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat het initiatief-wetsvoorstel zou worden aangenomen, hoe zou een vrouw zich voelen als ze niet is aangenomen voor haar kwaliteiten maar om een quotum te halen? Het is een belachelijk plan, als liberaal denk ik dat PvdA zich er niet mee moet bemoeien door het probleem op deze manier op te lossen. Want ja, ik erken dat het een probleem is dat topfuncties blijkbaar ongelijk verdeeld zijn per geslacht. Ik lees in het artikel van De Pers dat Nederland zich in de achterhoede bevindt wat betreft het aantal vrouwen die leidinggevende functies invullen. Maar wellicht heeft dat zeer weinig met discriminatie te maken, en is het feit dat Nederlandse vrouwen kampioen in deeltijd werken zijn een oorzaak?

Iets later was in Nova te zien dat de PvdA-staatssecretaris Albayrak Birmese vluchtelingen in Thailand naar Nederland wil uitnodigen. Natuurlijk moeten vluchtelingen geholpen worden, maar waarom kan hun vluchtelingenkamp dan niet verbeterd worden, of kunnen zij lokaal geen huisvesting krijgen in Thailand? Als Nederland die vluchtelingen asiel verleent, zal de integratie veel geld kosten en komen die vluchtelingen terecht in een totaal andere cultuur. En Nederland is al veel te vol met een bevolkingsdichtheid van 395 mensen per vierkante kilometer. Blijkbaar is het hervestigingsbeleid van het VN-verdrag niet verplicht en werken er maar zes van de vijfentwintig EU-landen aan mee, waarom moet Nederland dan weer een voorloper zijn?

Staatssecretaris Bussemaker haalde veelvuldig het nieuws met het idee om meer aandacht te geven aan de rol van allochtonen bij de bevrijding van Nederland en Europa in de Tweede Wereldoorlog. Maar de rol die zij speelden bij de bevrijding van Nederland was nihil. De kritiek van “multiculturele geschiedvervalsing” terzijde, waarom moet dat zo onder de aandacht worden gebracht als hun bijdrage nihil was? Het lijkt een flauwe poging van de staatssecretaris om allochtonen die de dodenherdenking verstoren rustig te houden en meer te betrekken bij de dodenherdenking. Maar waarom moet dan een relatie worden gelegd tussen de allochtone inwoners van het hedendaagse Nederland en de rol van allochtone soldaten in de Tweede Wereldoorlog? Allochtonen kunnen toch ook begrip opbrengen voor het leed van de Europese slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog zonder extra aandacht voor allochtone slachtoffers?

Deze drie voorbeelden bewijzen voor mij weer eens dat de PvdA een partij is van multiculturalistische waanideeën en voorstander van een bemoeizuchtige overheid.

Meer geld voor de publieke omroep is een slecht idee

In de Elsevier van deze week is een interessant commentaar geschreven op de financiering van de publieke omroep, waar ik het volledig mee eens ben. In het kort gaat de argumentatie als volgt: de publieke omroep krijgt er 50 miljoen extra bij in 2008 (kijk hier ook even naar de rijksbegroting, onder financiering publieke omroep), en later misschien nog meer. Dit is slecht, want de reden om ooit een publieke omroep te beginnen was dat er te weinig commerciële aanbieders waren, en nu is dat niet meer het geval. Ook pleegt een publieke omroep concurrentievervalsing omdat zij meer kosten maken dan zij aan advertentieinkomsten binnenhalen, in tegenstelling tot commerciële omroepen.

Als liberaal vraag ik mij altijd af, is het wel verstandig dat de overheid interveniëert op bepaald terrein? Nee, mijns inziens niet, enerzijds omdat ik de mening deel dat de publieke omroep geen bestaansrecht meer heeft en concurrentievervalsing pleegt, maar ook omdat een overheid niet moet willen beslissen wat goed is voor het volk om op TV te zien. Een overheid maakt veel keuzes voor burgers, zoals bijvoorbeeld wat het curriculum is dat wordt onderwezen op onderwijsinstellingen. Tot op dat punt is zoiets onvermijdelijk om kwaliteit van het onderwijs te garanderen. Maar moet de overheid ook de kwaliteit van onze culture beleving garanderen? Nee, dat gaat te ver, want de burger kan die kwaliteit zelf bepalen door van het marktmechanisme gebruik te maken.

Zo is hebben wij in Nederland ook het Filmfonds dat zielige Nederlandse filmmakers geld toeschuift omdat zij het op eigen houtje niet kunnen redden op de markt. Want blijkbaar is het beleid van ministerie van OCW om te bereiken dat het volk ook nog wel eens naar Nederlandse films kijkt. Wat mij helemaal verbaasd is het volgende: “Commercieel kwetsbare Nederlandse films komen de komende drie jaar in aanmerking voor een vertoningsubsidie. Het doel is om zo in bioscopen en filmtheaters meer ruimte te krijgen. Hiervoor is 1,5 miljoen euro beschikbaar.” Dus films waar eigenlijk geen markt voor is, daar wordt wat subsidie tegenaan gegooid om het toch nog te laten vertonen! Hoezo maakbare samenleving?

Het marktmechanisme doet zijn werk goed, je hoeft maar een blik te werpen op wat er in de bioscopen wordt vertoond en je ziet dat het bijna allemaal films zijn uit de Verenigde Staten. Komt er veel Nederlands publiek op die films af? Ja. Moeten wij het daarom als een probleem zien dat er te weinig publiek naar Nederlandse films kijkt? Nee, want de films uit de VS zijn het meest bezocht en er worden weinig Nederlandse films vertoond of geproduceerd omdat het publiek heel tevreden is met films uit de VS. En die films uit de VS krijgen geen subsidie.

Maar ik ga wat verder in mijn stelling, Nederlandse filmproducenten moeten niet hun hand ophouden voor subsidie. Waarom? The Blair Witch Project uit, jawel, de VS, geef ik als bewijs. Zoals ik al vertelde, in de VS doet de overheid (voor zover ik weet) gelukkig niet aan het subsidiëren van filmproducenten. Dus wat dachten de makers van deze film? We gebruiken een budget van $ 25.000. En uiteindelijk heeft deze film $ 248 miljoen binnengehaald, Microsoft zou heel jaloers worden van zo’n winstmarge. Deze film werd geproduceerd met een fractie van het budget van gesubsidieerde Nederlandse films. De vrije markt werkt beter om innovatie te bevorderen.

Maar is er een probleem? Zoals ik al zei zijn veel mensen tevreden met buitenlandse films uit de VS en worden die het meest bezocht, dus blijkbaar is er te weinig belangstelling voor Nederlandse films, en wordt dat niet als probleem gezien. Als er geen probleem is, is er geen beleid nodig, want beleid poogt een verschil tussen de probleemsituatie en de wenselijke situatie op te heffen.

Bij de publieke omroep ligt het probleem iets genuanceerder, want ook ik prefereer het NOS Journaal boven Hart van Nederland en het RTL nieuws. Maar dat is puur omdat het voor de commerciële omroepen onmogelijk is om te concurreren met de publieke omroep vanwege de concurrentievervalsing. In de VS is weliswaar wel een publieke omroep, de PBS, maar daar zijn ook commerciële aanbieders zoals CNN, een nieuwszender van een hoger niveau dan het NOS Journaal hier. Zet de publieke omroep in de verkoop, en ik denk dat commerciële aanbieders best wel het NOS Journaal en Nova zouden willen voortzetten. Je zou alleen wat meer onderbrekingen krijgen voor reclame, maar dat is het mij wel waard als daar ongeveer € 800 miljoen mee kan worden bespaard.

Voornemens voor aansluiting bij de lokale VVD

Een aantal mensen die ik ken, zoals Debby de Heus, Paul Smeulders en Hidde Brugmans zijn respectievelijk raadslid voor GroenLinks in Tiel, burgercommissielid voor GroenLinks in Helmond en actief VVD-lid. Ik heb ook een interesse in politiek en wil meer met die interesse doen, maar ik heb nog geen stappen ondernomen. Ik denk dat ik daar binnenkort verandering in ga brengen, ik heb plannen om ook VVD-lid te worden en mij aan te sluiten bij de lokale VVD-fractie in mijn gemeente, Vianen. Waarschijnlijk zou ik mijzelf ook verkiesbaar stellen.

Een aantal eigenschappen van de lokale politiek irriteert mij. De lokale politiek is sowieso al niet vaak onderwerp van aandacht omdat de landelijke politiek het nieuws domineert, maar zij proberen bij lange na niet genoeg om te communiceren met de kiezer, zelfs niet tijdens de gemeenteraadsverkiezingen en al helemaal niet na de verkiezingen. Bij de verkiezingen geven partijen mij ook nooit een reden waarom ik weer voor die partij zou moeten stemmen, er wordt geen verantwoording afgelegd over wat een partij voor werk heeft verricht de afgelopen periode in de gemeenteraad en het college. Wellicht zou er politiek nieuws te lezen zijn in lokale of regionale kranten, maar hoeveel mensen lezen nog kranten? Ik niet, ik lees alleen landelijke kranten. Lokale politieke partijen zouden naar mijn mening beter moeten communiceren via websites, dat is tegenwoordig modern en ook heel makkelijk. Wanneer ik echter de website van de VVD Vianen bekijk, zie ik dat het triest gesteld is. Waar is Web 2.0? Ik zie een erg lelijke statische website zonder weblogs, regelmatig nieuws en forums. Een totaal gemiste kans om met de kiezer te communiceren. Als ik lid was van de VVD Vianen zou ik daar werk van maken.

Daarnaast is Vianen een gemeente met Vianen als de grote stad van 20.000 inwoners, twee kleine dorpen Everdingen met 1.300 inwoners en Hagestein met 1.500 inwoners en Zijderveld als hekkensluiter met 800 inwoners. Als er politiek nieuws is dan gaat het bijna alleen maar om Vianen, Zijderveld wordt zelfs niet eens genoemd in de programma’s van de partijen. Misschien is het vanzelfsprekend dat er weinig aandacht is voor een klein dorp als Zijderveld omdat er zo weinig gebeurt. Aan de andere kant realiseer ik mij misschien niet in hoeverre de lokale politiek invloed heeft op de gang van zaken in Zijderveld. De lokale politiek zou meer aandacht moeten besteden aan de kleine dorpen in de gemeente. Omdat ik in Zijderveld woon sta ik wel ver van de lokale politiek af, en weet ik misschien niet zo goed wat er speelt.

Het zou het mij een goede ervaring lijken om aansluiting te zoeken bij de VVD van Vianen en mij in de lokale politiek te verdiepen. Het gaat mij niet alleen om de ervaring, maar ik kan ook proberen om de problemen die ik zie in de lokale politiek op te lossen. Ik zal mij over een paar maanden er mee bezig gaan houden, eerst wil ik mijn rijbewijs halen. En ik wil op dit moment absoluut mijn studie de prioriteit geven, ik wil geen risico’s lopen door mijn tijd aan te veel verschillende dingen te besteden. De introductieweek van de opleiding geschiedenis vindt deze week plaats, en volgende week begint de opleiding echt.